دل نوشته‌هاي بيتا

تولدت مبارک + پی نوشت

mamane-kian-kiarash — Sun, 27 Dec 2009 23:40:18 GMT

/* /*]]>*/

امروز تولد خواهریه

نوشین عزیزم تولدت مبارک خواهرجون

امیدوارم سالهای سال در کنار محمود و هستی زندگی خوشی رو تجربه کنی

پی نوشت:

در حالیکه امروز داشتم خودم رو برای مراسم شب هفت پدر فریبا آماده میکردم تا همراه ناصر به مسجد برم، اِسی زنگ زد و گفت که پدر فاطی هم دیشب به رحمت خدا رفته، البته میدونستم مریض احواله و تو بیمارستان بستریه ولی فکر نمیکردم به اینجا ختم شه، خیلی ناراحت شدم و به خودش زنگ زدم و سعی کردم آرومش کنم ....

فکر کنم تا آخر هفته یک مراسم ختم دیگه هم داشته باشیم، امیدوارم خدا به هردو خونواده صبر بده ....

امروز تو مسجد مانی و آدی و اِسی رو به همراه همسرش آقا رضا دیدم و دیدارها تازه شده، خدا کنه همیشه تو مراسم شادیها دیدارها تازه شه ....

5شنبه هم خونه خواهری دعوتیم به مناسبت تولدش، داداش امیر هم امشب رفت برای آموزشی (چالوس) اون هم نیروی انتظامی، همگی تو این اوضاع احوال م م ل ک ت خیلی نگرانشیم، خدا به همه کمک کنه، به جوون ما هم همینطور ....

همه چی آرومه

mamane-kian-kiarash — Sun, 27 Dec 2009 21:40:25 GMT

اِسی چهارشنبه بعدازظهر بهم زنگ زد، یه جورائی دلشوره داشتم، وقتی پرسیدم از بابای فریبا چه خبر، باید بهش یه زنگی بزنم، گفت برای همین زنگ زدم ....

متاسفانه سه شنبه قبل فریبای عزیزم پدر مهربونشو از دست داد، چندین ماه بود که تو بیمارستان در حالت کما بود و خدا نخواسته بود که دیگه بیش از این اذیت بشه و اونو پیش خودش برد ....

فریبای عزیزم از صمیم دل بهت تسلیت میگم هرچند نمیشه با هیچ واژه ای دردتو تسکین داد ولی ما رو تو غم خودت شریک بدون خانومی ..... امیدوارم روحش قرین رحمت باشه و خداوند بیامرزتش ....

دیروز و امروز (تاسوعا و عاشورا) طبق اکثر سالها خونه بودم و ناصر به نوبت پسرها رو با خودش به هیئت خودشون برد تا هم مثل هرسال کمک حال دوستاش باشه و هم اینکه پسرا بتونن مراسم عزاداری رو تماشا کنن ....

مهرناز عزیز در مورد تاتوی خط چشم پرسیده بودی خانومی، من سه ساله این کارو انجام دادم مال امروز و دیروز نیست و راضیم، گرچه اگر بخوای خیلی تو بحرش بری ممکنه ضررهایی هم برای بدن و پوست داشته باشه ولی توصیه م اینه که پیش هرکسی این کار انجام نشه، خانومی که من پیشش رفتم خیلی از دوستان و آشنایان مخصوصاً دخترعمه هام پیشش رفتن و تاتوی خط چشم، زیر چشم، ابرو و حتی خط لب رو پیشش انجام دادن و خیلی هم راضین، اگر خواستی بگو تا شماره رو برات بزارم ....

و اما در مورد بوتاکس پیشونی که من از سال 85 تا الان 5 بار انجام دادم، آخرین بار دی ماه پارسال یعنی دقیقاً یکسال قبل بوده، رو پوست من یه چیزی حدود 6 ماه دوام میاره و بعد دوباره به حالت اول برمیگرده و راستش چون اخیراً خیلی در مورد مضراتش میشنوم گو اینکه خیلی از پزشکان قبول ندارن، فعلاً یکساله که دست نگه داشتم، البته بوتاکس رو برای همه جای صورت بکار میبرن ولی توصیه م اینه اگه بالای 45 سال نیستی عجله نکنی برای تمام صورت، فعلاً همون پیشونی اونهم سالی یکبار کافیه ....

در مورد وضعیت درمانی خودم، فعلاً عمل رو به تأخیر انداختم و دارم زیر نظر دو سه تا مستر از فرادرمانی بهره میگیرم و امیدوارم بتونم نتیجه دلخواهمو بگیرم، گو اینکه تو اینجور موارد باید به نتیجه خوب کار ایمان کامل داشته باشی تا رحمانیت خدا شامل حالت شه، به امید اون روز ....

این هم آهنگی که این روزا خیلی به من آرامش میده:

لینک دانلود

همه چی آرومه تو به من دل بستی

این چقدر خوبه که تو کنارم هستی

همه چی آرومه غصه ها خوابیدن

شک نداری دیگه تو به احساس من

همه چی آرومه من چقدر خوشحالم

پیشم هستی حالا به خودم می بالم

تو به من دل بستی از چشات معلومه

من چقدر خوشبختم همه چی آرومه

تشنه ی چشماتم منو سیرابم کن

منو با لالایی دوباره خوابم کن

بگو این آرامش تا ابد پا بر جاست
حالا که برق عشق تو نگاهت پیداست

همه چی آرومه من چقدر خوشحالم

پیشم هستی حالا به خودم می بالم

تو به من دل بستی از چشات معلومه

من چقدر خوشبختم همه چی آرومه

حمید طالب زاده

همفکری

mamane-kian-kiarash — Sun, 06 Dec 2009 18:01:18 GMT

عیدتون مبارک

هرسال عید غدیر که میشه یه جورائی دلم میگیره، نمیشه گفت چرا، وقتی که نمیتونم بگم چرا ...... عید غدیر یازده سال پیش (25 فروردین 1377) روزی که هرگز فراموش نخواهم کرد ....

یکی از تلخ ترین روزهای زندگیم .....

دنیا که اینجوری نمیمونه همیشه

یه روز میای میگم نمیخوام و نمیشه

خیال نکن همیشه دلم برات میمیره

یه روزی برمیگردی که دیگه خیلی دیره

یه روز میای سراغم که خیلی وقته رفتم

هزار هزار بهونه از اون نگات گرفتم

این روزا رو یادت باشه یه وقت نگی نگفتی

اون روزا دور نیست که به یاد من بازم نیفتی

یه وقتی برمیگردی که فایده ای نداره

هرچی سرم آوردی دنیا سرت میاره

یه وقتائی این آهنگ مهستی رو با دلم گوش میکنم، مثل الان .....

اومدم بگم که هستم، نگرانم نباشین، دکتر بعد از دیدن آزمایش هورمونی گفته که باید سریع عمل کنم چون ظاهراً وضعیت هورمونی جالب نبوده (قبلش به من گفته بود که دوماه دیگه پروژسترون بخورم و باز برای اطمینان یه سونوی داخلی دیگه بدم) حالا میگه به بیمارستان ولیعصر مراجعه کنم چون باتوبیولوژی اونجا حرف نداره و حتماً هم زیر نظر یکی از اساتید عمل باز انجام بدم نه لاپاراسکوپی ....

شما دوستان دکتر خوبی اونجا سراغ دارین یا نه؟؟؟

خدایا چرا انقدر حالم بده، چه استرس بدی دارم ......

پی نوشت پست قبل

mamane-kian-kiarash — Fri, 06 Nov 2009 15:39:09 GMT

بعد از کورتاژ تشخیصی که تیرماه انجام دادم و 5 ماه درمان داروئی، دو روز پیش باز یه سونوی داخلی داشتم که خوشبختانه دکتر گفت ضخامت آندومتر به حالت اول برگشته ولی مسئله کیست درموئیدی هر دو تخمدان هنوز سرجاشه و تنها راه علاجش هم جراحی بازه، حالا تصور کنین منی که انقدر سر سزارین اذیت شدم باز باید همون راهو طی کنم ....

خیلی دلم میخواد وقتی میرم پیش دکتر خودم، بهم بگه که با دارو هم رفع شدنیه، شما چی میگین، یعنی میشه؟؟

میخوام سعی کنم که بشه، باید بشه، چون اصلاً در حال حاضر از هیچ نظر تو شرایط یه جراحی ساده هم نیستم ....

خدایا کمکم کن ....

این روزهای ما

mamane-kian-kiarash — Wed, 04 Nov 2009 23:21:18 GMT

سلام

خیلی درگیر بودم، ببخشین که دیر اومدم ولی اومدم بگم که هستم ولی خسته م .....

درحال حاضر یه مامان بیتای بیکار داره برای شما مینویسه، بهتره از اولش شروع کنم:

از تیرماه حقوق نگرفتم، آخر شهریور از شرکت استعفا دادم و رفتم شرکتی که مدیر پروژه قبلیمون با همین سمتی که داشتم منتظرم بود، یکماه علاف شدم و سرکار رفتم بدون داشتن قرارداد یا حتی یه کامپیوتر که بخواد سرمو گرم کنه یا کاریکه از دستم بربیاد، خدا میدونه چقدر اون یکماه بهم سخت گذشت ولی گذشت، بماند که مسیر خیلی دورش تو ترافیک صبح و بعدازظهر چه پدری ازم درمیاورد و وقتی میرسیدم خونه از زور خستگی راه و بیکاری تو شرکت چن بار کارم به گریه و زاری کشید، از خودم، از شرایط زندگی بیزار شده بودم، همش میگفتم خدایا چرا، آخه چرا .....

وقتی میرسیدم خونه نا نداشتم به بچه ها بگم بابا آب داد ولی با اینحال سعی میکردم خوب به درس و مشقشون رسیدگی کنم و الحق و الانصاف ناصر هم وقتی میدید اوضاع اینطوریه خیلی همکاری میکرد، آخر سر شرکت با حقوق درخواستی من موافقت نکرد (فکر کنین بعد از یکماه علاف کردن من) و من هم عطاشو به لقاش بخشیدم و از اول آبان نشستم خونه و باز برگشتم به اون شرایط مسخره ای که شبا خوابم نمیبره و روزا تا ظهر خوابم ......

از کار کردن تو پروژه اونم با این وضعیت م م ل ک ت خسته شدم چون هیچیش حساب کتاب نداره و همه چی رو هواس، مدیر عامل شرکت قبلی خیلی راحت میگه برین شکایت کنین، کیه که جوابگو باشه ..... حالا خوبه ما پیمانکار نفت و پتروشیمی و گاز بودیم وای به حال شرکتای دیگه .....

الان شدیداً دنبال کارم، اگه موردی بود برام پیام خصوصی بزارین .....

تو این ماه یه روز تفنگدارا خونه اِسی جمع شدیم و دیدارها تازه شد بماند که جای فِری خیلی خالی بود و برای پدرش آرزوی سلامتی میکنم که هرچه زودتر زندگی این عزیزمون هم به روال عادیش برگرده، جای سارا و حمیرا هم خیلی تو جمعمون خالی بود ...

من شرمنده م که این روزا حضورم کمرنگ شده و نرسیدم به وبلاگاتون سر بزنم، خدا بخواد تا هفته آینده ا دی اس ال وصل میشه و به همتون سر میزنم ....

بقیه چیزها همه مثل سابقه و هیچ فرقی نکرده و من همچنان در حسرت قطره آبی در کویر زندگیم ....

اين روزها

mamane-kian-kiarash — Mon, 14 Sep 2009 13:14:08 GMT

17 شهريور سالگرد ازدواجمون بود باز هم دريغ از يك شاخه گل، حالا فهميدي طيبه جون كه چرا نيومدم بنويسم، چون حسي برام نمونده، ولي تشكر ميكنم از دوستاني كه يادشون بود و بدون اينكه من اينجا يادآوري كنم از طريق وبلاگ خواهري اومدن و بهم تبريك گفتن، مرسي از حضور گرمتون .......

بيشتر از يكماهه كه تو وبلاگ خودم ننوشتم، خوب يكي از علتاش همون مسائليه كه تو پست قبل خوندين و همچنان لاينحل باقيمونده، شايد خيلي از دوستان بيان و بگن كه بابا بيخيال باش زندگي خودتو بكن ولي نميدونم چرا نميتونم بيخيال باشم و اصلاً طاقت ندارم از خانواده همسرم بي اطلاع باشم يا به ديدارشون نرم، ناصر كه اصلاً رو نشون نميده و حتي تا يكساعت قبل به من نگفته بود كه هفته قبل يه سر به مامانش زده و اونم هرچي خواسته بارش كرده، ميبينين تو رو خدا من بايد الان بفهمم، اونم چطوري؟؟؟؟

خيلي دلم گرفته بود بهش زنگ زدم و گفتم ناصر جان هفته ديگه عيد فطره يادت باشه بايد به مامانت اينا سر بزنيم، گفت من سر زدم كافيه، هرچي بد و بيراه بود نثارم كرده، كافيهههههههه .....

واقعاً به چه دليل، نميفهمم، خيلي دلم ميخواد روم ميشد وقتي كه ميديدمشون بهشون ميگفتم شما كه انقدر ادعاتون ميشه و دوست دارين يه سره بچه هاتون دور و برتون باشن، آخه اين بچه ها از شما چه محبتي ديدن كه ياد بگيرن، پسر بزرگتون كه كاملاً قطع رابطه كرده و رفته، دخترتون كه اونطوري شوهر كرد، اينم پسر دومتون كه حاضر نيست به ديدنتون بياد، فكر نميكنين يه كم علتشو بايد تو خودتون و رفتارتون جستجو كنين، بابا ما هم خانواده ايم، پس چرا ما اينطوري نيستيم، نه فقط ما، اين همه آدم دوروبرمون هستن، آخه يه ذره عشق به فرزند، يه كم ملاحظه،‌ يه كم كمك تو روزاي سختي، نميدونم چي بگم؟؟؟ تازه من بايد از شما دلخور باشم كه پسرتون رو انقدر خونسرد و بي عاطفه بار آوردين كه قدر هيچ چيزي رو نميدونه، حالا به جاي تشكر اينه رفتارتون،‌ بله، راست ميگين،‌ وظيفه پدر من بوده كه هفته پيش ده ميليون پول بيزبونشو بده به صاحبخونه ما كه از اجاره كم بشه و پسرتون يه موقع خداي نكرده بخاطر اجاره سنگين به جائيشون بر نخوره، نه، درست نميگم؟؟ البته از نظر شما اين وظيفه پدر منه، نه شما كه دست پسرتونو بگيرين و زير منت پدرزن نزارين باشه، واقعاً كه!!!

خيلي چيزا رو نميشه اينجا نوشت، ولي واقعاً دارم كم ميارم كه به بعضي چيزا اشاره ميكنم، اميدوارم از پرحرفياي من خسته نشين ....

من هر چقدر هم كه بخوام بيخيال باشم واقعيت اينه كه اونا خانواده همسر من هستن، پدر بزرگ و مادر بزرگ و عموها و عمه پسرام،‌ چطوري به روي خودم نيارم و به ديدنشون نرم،‌ پس فردا اگه اتفاقي بيفته نميگن عروس نزاشت پسرمون بياد، بخدا ميگن، باور كنين ميگن، در حاليكه خدا شاهده ما اصلاً اينطوري نيستيم، نه من نه خواهرم، عروسمون هم كه وارد زندگيمون شده انقدر بهش رسيدگي ميكنيم و هواشو داريم كه يه موقع چيزي به دلش نياد، از چيزي دلخور نشه، اصلاً نميتونين تصور كنين كه ما چطوري دور و بر عروسمون ميگرديم و هواشو داريم، چرا؟؟ چون عاشق برادر و پسرمون هستيم، چون محبت داريم،‌ چون اگه يه روز ببينيم اخمي به چهره شه دلمون ميگيره، پس چرا خانواده همسر من و خواهري اينطوري نيستن، خدايا چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

يه ذره شوق و ذوق ندارن كه نوه‌هاي دوقلوشون امسال ميرن كلاس اول، نه يه زنگي، نه حال و احوالي .....

بعضي وقتا ميگم خاك بر سرت بيتا كه انقدر مرد ذليلي و همش ميخواي رابطه همسرت با خانواده‌ش خوب باشه، به تو چه مربوط اصلاً، بتمرگ سرجات زندگيتو بكن، بزار برن بميرن، اَههههههههههههههههه .............

از من به شما نصيحت از تبريزي جماعت زن بگيرين ولي زنشون نشين، اون موقع ها بچه بودم نميفهميدم، الان ميفهمم يعني چي ......

دو تا شنبه پشت سر همه كه همراه ناصر رفتم هايپر استار (فردوس غرب، انتهاي بهار جنوبي)، فروشگاه خوب و جالبيه، و هرچي دلت بخواد توش پيدا ميشه و فكر كنم به زودي دست شهروند و رفاه و بقيه فروشگاه‌هاي زنجيره‌اي رو از پشت ببنده،‌ حتماً سر بزنين، فعلاً پاركينگ طبقاتيش هم مجانيه ..... البته اجناسش هم با تخفيفه .... اگه اونجا رفتين فراموش نكنين سري به غرفه نان‌هاي فانتزيش بزنين، طعمشون معركه‌س .....

جاي شركت دو هفته‌س عوض شده و چون من تا آخر شهريور بيشتر تو اين شركت نيستم و ميخوام استعفا بدم،‌ اين دو هفته رو مرخصي گرفتم تا هم استراحتي كرده باشم و هم به كاراي عقب مونده م برسم ....

انشاءلله از اول مهر با همين سِمتي كه دارم تو يه شركت ديگه (مسيرش خيلي دوره) البته با حقوق بيشتر مشغول ميشم، اميدوارم اين جابجائي بتونه يه كم از استرس‌هام كم كنه، هرچند كه خيلي نگران مدرسه پسرا و رفت و آمدشون هستم، ولي خوب ناصر قول داده كه همراهي كنه، تا خدا چي بخواد .....

از الان بيصبرانه منتظر 31 شهريور و اولين روز مدرسه پسرا هستم .....

mamane-kian-kiarash — Mon, 10 Aug 2009 06:39:38 GMT

عکس های تولد

mamane-kian-kiarash — Sun, 02 Aug 2009 11:38:47 GMT

خیلی دلم شکسته، خیلی دلم خونه، چرا تموم نمیشه این حس و حال خراب من، چرا تا میخوام یه چیزایی رو از یاد ببرم نمیشه، یعنی نمیزارن، آخه تا کی، چرا، به چه جرمی؟؟؟

طی دو هفته اخیر که خاله ها و مادر بزرگش از تبریز اومده بودن خونه مامانش اینا برای دیدن داماد جدید و خونه خواهرش و اهدای کادوهاشون، تصمیم گرفتم که تولد پسرا رو بگیرم و یهو خواهرش رو هم دعوت کنم (خوب کسانی که شاغلن یه کمی مهمونی دادن براشون سخته، نمیدونم شایدم من اینطوریم، البته نگران نباشین این موضوع رو یه دفعه مامانش با کمال .... بهم یادآوری کرده که تو عروس تنبلی هستی و فلانی و بهمانی، بگذریم) مامانش گفت بزار بعد از اینکه مهمونا رفتن، خلاصه با خیال راحت خانواده خودم (مامان اینا، برادر و خواهرم و مامان بزرگم) باضافه خانواده همسری که 5 نفر میشدن رو دعوت کردم، دیروز با خیال راحت رفتم کیک تولد رو سفارش دادم (این 5شنبه س)، تا رسیدم خونه زنگ زدم بهشون یادآوری کنم، خیلی سرد باهام برخورد کرد، گفتم مامان چی شده، گفت راستش من نمیام بیخودی اسم پاگشا رو این نزار، چه پاگشائی، 6 ماهه خواهرش عروسی کرده هنوز خونه ش نرفته و چرا خاله اینا رو دعوت نکردین، چرا سر نزد، چرا ، چرا ، چرا ... خیلی چیزای دیگه هم گفت که جاش نیست بگم، داشتم میمردم از غصه ...

بهش گفتم اسم پاگشا نمیزارم ولی وقتی برای بار اوله دامادتون داره میاد خونه ما که نمیشه من سبک برگزار کنم باید یه حال و هوای دیگه داشته باشه ، گفت بیخود دیگه فایده نداره بعد از 6 ماه، خوب ما بنا به دلایلی که نمیخوام بگم تا الان نرفتیم دیدن خونه خواهر شوهرم آخه خدائیش نه عروسی گرفتن نه پاتختی در کار بوده، منم فکر میکردم چون خانواده ناصر هستن و وضعیت پسرشونو میدونن اشکالی نداره که سر فرصت بریم نمیدونستم که نشستن همه چیو حرف کردن برای خودشون، اگه من عروس بدی بودم از زیر همه چی در میرفتم نه اینکه تو این 6 ماه همش به جون ناصر غر بزنم که دیر شد و فلان شد و بهمان شد آخرشم بشم زن غرغرو ....

چرا عید زنگ نزده به خواهرش عید رو تبریک بگه، فکر کنین ما عید عزادار پدربزرگم بودیم یه کدومشون زنگ نزدن نوعید رو تبریک بگن حالا اومدنشون تو سر من بخوره، تنها کسائیکه نیومدن همینا بودن و من کلی خجالت کشیدم پیش فامیلم (حتی تو عزاداری هم نبودن، خواهرش برای روز سوم آدرس مسجد رو گرفت و نیومد) دیگه طاقت نیاوردم گفتم مامان جون وقتی خواهر شوهر من برای عروسی داداش من میاد و بهش خوش میگذره باید برای عزام هم بیاد و یه تسلیت بگه یا نه (روز دوم تلفنی به من تسلیت گفته) مامان باباشم که مسافرت رو بهانه کردن درحالیکه فرداش براحتی میتونستن برای تسلیت بیان، یهو گفت من کاری ندارم به خودش بگو، ای بابا، پس شما که مادرشی نباید بهش بگی، اگه مادری باید دوطرفه عمل کنی، اگه نه که هیچی، پس حق داره هیچ کاری براتون نکنه ....

گفتم خواهرشو چکار کنم من اونو دعوت کردم، گفت دوباره بهش زنگ بزن بگو ما نمیایم احتمالاً اونم نمیاد، به همین راحتی ...

تو این چن سال که عروس این خانواده م هرچی سعی کردم عروس خوبه باشم نشد، یعنی نمیشه، اگه من 5 تا انگشتمو عسل کنم بزارم دهنشون بازم مزه ش عین زهرمار تنده براشون ....

پشت تلفن خشکم زده بود پیش خودم میگفتم منکه مامانشو دوشنبه سر سفره ابوالفضل خونه عموش دیدم خیلی اخلاقش خوب بود چرا یهو اینطوری شد نگو انتظار داشتن که برای خداحافظی از خاله ش بریم خونه شون یا ناصر سر بزنه دوباره، بابا چکار کنم پسر خودشونه، بی محبتی رو از خودشون یاد گرفته، خدا میدونه من چقدر بهش میگم این کارو بکن اون کارو نکن دیگه خسته شدم ولله ....

الانم لج کرده میگه حالا که مامانم این حرفا رو به تو زده منم دیگه نه خونشون میرم نه بهشون زنگ میزنم، بهش میگم خوب اونوقت ما هم میشیم عین اون یکی داداشت که چن ماهه ازشون خبری نیست، میگه بشیم، میبینی که فعلا هر وقت پیداشون میشه ارج و قربشون از ما بیشتره، راستم میگه ولله .... انگار هر چقدر خودتو تحویل بگیری و بگی دنبالم نیا پیف پیف بو میدی بیشتر تحویلت میگیرن ....

حالا بماند که نشسته روبروی من و کلی از خجالت حرفای مامانش سرخ شده ولی کاری از دستش برنمیاد چون اصولاً آدمیه که هر حرفی بهش بزنی فقط نگاه میکنه و ناراحت از اینکه تمام حس و حال خوب من بعد از سفارش کیک و خریدای تولد از بین رفته، وقتی تلفنو قطع کردم و دستمو گرفتم به سرم چون واقعاً حالم بد شده بود و گیجگاهم تیر میکشید، نشست روبروم و بهم گفت اصلاً حالا که اینطور شد زنگ بزن به دائی هات و خاله ت و دختر خاله و پسر خالت و همشونو دعوت کن، به جهنم که نمیان ...

منم نامردی نکردم و زنگ زدم و همشونم کلی خوشحال دعوتم رو قبول کردن و حالا روز 5 شنبه 26 نفر مهمون دارم که دلم میخواد به بهترین نحو ازشون پذیرائی کنم و یه تولد خاطره انگیز بشه برای پسرام .... چهارشنبه رو مرخصی میگیرم، مامانم هم از سه شنبه میاد خونمون که بریم با هم خرید کنیم و پیش من باشه .....

دوستانی که از بوتولیز پرسیده بودین من راضی نبودم بیخودی براش پول ندین، برای همین فکر میکنم خرید آیدان هم تاثیری نداشته باشه ....

کلاس عشق ما دفتر ندارد

شراب عاشقی ساغر ندارد

بدو گفتم که مجنون تو هستم

هنوز آن بی وفا باور ندارد

mamane-kian-kiarash — Mon, 13 Jul 2009 11:30:18 GMT

سه شنبه 9 تیر ساعت 7 صبح بیمارستان بودم صد البته که وقتی آدم یه آشنا اونجا داره همه کاراش خیلی راحت و سریع انجام میشه، نزدیک ساعت 9 رفتم تو اطاق عمل، یه چیزی تو سرمم زدن که احساس سرگیجه بدی بهم دست داد و همش فکر میکردم دارن منو از تخت میکشن پائین، بعد هم یه ماسک گذاشتن رو صورتم و وقتی بهم گفتن پاشو بیا رو تخت خودت باورم نمیشد که تموم شده و تازه منتظر بودم که دکتر بیاد تو اطاق، میدونین میگن مثل خواب سبک میمونه ولی نمیدونین لامصب چی بود که تا دو روز باعث شد بنده فقط گلاب به روتون بالا بیارم و عق بزنم طوریکه صدام دو رگه شده بود و گلوم هم زخم ....

دیشب مامانم زنگ زد که نتیجه پاتوبیولوژی رو بهم بده که خوشبختانه بدخیم نبوده امروز هم با زن دائیم صحبت کردم و بهم گفت دکتر خودم نتیجه رو دیده و برخلاف نظر دکتر سونوگرافی هایپرپلازی (نمیدونم دیکته ش رو درست نوشته م یا نه) نبوده و باید فعلاً سه دوره مدروکسی پروژسترون بخورم و دوباره سونوی داخلی برم و ببینیم نتیجه ش چی میشه ....

خدایا شکرت بخاطر خبر خوبی که بهم دادی و ممنونم که فعلاً حالمو نگرفتی، دوستت دارم خیلییییییییییییی .......

دو هفته قرصای اعصابم قطع شده بود بعلت تموم شدن و مراجعه نکردن دوباره من به دکتر، چشمتون روز بد نبینه دوباره تمام اون حالتهای خواب رفتن دست و پا برگشته بود، الان چن روزه شروع کردم دوباره البته زیر نظر پزشکم و خیلی بهتره ولی نمیدونم چرا از روزیکه دوز یکی از قرصا رو دکتر زیاد کرده یه مقدار سرگیجه و حالت تهوع دارم که دست از سرم برنمیداره (دکتر عقیده داشت نباید ناشتا بخورم که من هم از امروز همین کارو کردم ولی باز همونطوریم) حالا خدا میدونه این قرصای مدروکسی رو بخورم چی میخواد بشه، البته طبق قانون جذب قراره همه قرصا با همدیگه سازش پیدا کنن و منِ گل به سر رو از همیشه شاداب تر و خوشحالتر نشون بدن ... مگه نه خدا جونم ....

قراره با داداش کوچیکه بریم این کوچیک کننده بینی آیدان رو بگیریم ببینیم نتیجه میده یا نه، آخه میدونین خدائی خیلی زور داره 188 هزار تومن بدی بعد هم نتیجه نگیری، اینجوری حداقل نصف این مبلغ ضرر میکنی هرچند من مطمئنم که اثر میکنه و این دماغ گوشتی من به نصف تقلیل پیدا میکنه و کلی خوشگلتر میشم، مگه نه؟؟؟؟ ...... اگر دیدم اثر کرد هرکی خواست بهش اجاره میدم ....

من یه کار دیگه هم کردم، بجای تزریق بوتاکس اندفعه رفتم بوتولیز رو هم خریدم و یک هفته س که دارم میزنم، ناصر که میگه خیلی تاثیر کرده ولی نمیدونم چرا من نمیبینم؟؟؟ من بوتاکس رو فقط تو پیشونی تزریق میکردم (دقیقاً سه ساله) و سریع بعد از 48 ساعت عمل میکرد و پیشونیم صاف صاف میشد و تقریباً تا 6 ماه رو پوستم جواب میداد ولی این کرم بوتولیز فعلاً رو پیشونیم که دوتا خط عمیق داره اثر نکرده، ببینم بعد از دو هفته که تو تبلیغش میگه، اثر میکنه یا نه، اگه کسی استفاده کرده بیاد و بهم خبر بده ....

آخرین اخبار از اوضاع و احوال خونه: بدلیل مریضی من و نداشتن حوصله و دل و دماغ همچنان پذیرائی و آشپزخونه بدون پرده و اتاق خوابا بدون قالیچه هستن، میز آشپزخونه خریداری شد، روکش کابینتا نصفه نیمه چسبونده شده، یکماهه که قراره برای تلویزیون آنتن بگیره و جای اونو عوض کنه، واییییییییییییی نمیدونین وقتی قراره ناصر یه کاری تو خونه انجام بده چه پدری از آدم درمیاره تا تمومش کنه، اونوقت حرف که میزنی میشی زن غرغرووووووووووووووو ............

زن داداش عزیزم چهارشنبه 10 تیر با بساط شام مفصلی که درست کرده بود اومد دیدن من و حسابی شرمنده م کرد، البته خیلی خوب شد که مامان اینا و نوشین هم بودن و خلاصه همگی از خونه خوششون اومده بود، داداشی هم سر سال که شد خونه شو تخلیه کرد و یه خونه بزرگتر با امکانات بیشتر رهن کرده تا ایشالله سال دیگه خونه بخرن ....

5 شنبه 18 تیر تولد فریبای عزیزم بود که بهش زحمت دادیم و تفنگدارا خونه شون جمع شدیم البته خواهری و هستی هم بودن و کلی بهمون خوش گذشت، دستت درد نکنه خانومی خیلی زحمت کشیده بودی ناگفته نماند که تولد عقب افتاده من و آدی هم همزمان با فریبا برگزار شد و حسابی کادو بازی داشتیم .... سارا جونم جات خیلی خیلی خالی بود خانومی ....

شنبه 20 تیر تولد دختر عمه عزیزم بود که باز هم بهش تبریک میگم، 5شنبه 25 تیر تولد سمیرا زن داداش گلمه که از همینجا بهش تبریک میگم هرچند فکر میکنم که از وجود اینجا اطلاعی نداره ...

روز پدر گذشت ولی باز هم به همه پدرای خوب دنیا این روز رو تبریک میگم و امیدوارم سالیان سال سایه شون رو سر خانواده شون باشه .... من و نوشین و داداشی هم به همین مناسبت یه گوشی موبایل برای بابا گرفتیم که خیلی خوشش اومد، من هم برای ناصر اودکلن Dior Higer Energy رو گرفتم که عاشق بوشم، ذوق چندانی ازش ندیدم شاید هم خجالت کشیده بوده که برای من چیزی نگرفته بود، الله و اعلم ....

بدلیل شرایط نامساعد مالی امسال دل و دماغ چندانی برای برگزاری تولد پسرا که 6 مرداده ندارم، چیزی هم نمونده، امروز هم قرار بوده خاله و مادربزرگ ناصر از تبریز بیان تهران که باید دعوتشون میکردم ولی با این شرایط حقوقی بعید میدونم اینکار عملی بشه ضمن اینکه هنوز کادوی سر عقد خواهرشو که 4-5 ماهه رفته سر خونه زندگیش رو هم ندادیم، چی بگم از دست این دوره زمونه ...

تا یادم نرفته بگم که قرارداد ما از 31 خرداد تا 31 تیر تمدید شد، واقعاً خسته نباشن با این امنیت شغلی که برامون درست کردن، فاطی جونم خبرم کرد و رفتم شرکتشون برای کار، البته معلوم نیست جور شه چون سر حقوق هنوز به توافق نرسیدیم، یا نصیب و یا قسمت ....

چگونه یک زن رو خوشحال کنیم ؟!

براي خوشحال کردن يک زن...

يک مرد فقط نياز دارد که اين موارد باشد :

1. يک دوست

2. يک همدم

3. يک عاشق

4. يک برادر

5. يک پدر

6. يک استاد

7. يک سرآشپز

8. يک الکتريسين

9. يک نجار

10. يک لوله کش

11. يک مکانيک

12. يک متخصص چيدمان داخلي منزل

13. يک متخصص مد

14. يک متخصص علوم جنسي

15. يک متخصص بيماري هاي زنان

16. يک روانشناس

17. يک دافع آفات

18. يک روانپزشک

19. يک شفا دهنده

20. يک شنونده خوب

21.. يک سازمان دهنده

22. يک پدر خوب

23. خيلي تميز

24. دلسوز

25. ورزشکار

26. گرم

27. مواظب

28. شجاع

29. باهوش

30. بانمک

31. خلاق

32. مهربان

33. قوي

34. فهميده

35. بردبار

36. محتاط

37. بلند همت

38. با استعداد

39. پر جرأت

40. مصمم

41. صادق

42. قابل اعتماد

43. پر حرارت

بدون فراموش کردن :

44. تعريف کردن مرتب از او

45. عشق ورزيدن به خريد

46. درستکار بودن

47. بسيار پولدار بودن

48. تنش ايجاد نکردن براي او

49. نگاه نکردن به بقيه دختران

و در همان حال، شما بايد :

50. توجه زيادي به او بکنيد، و انتظار کمتري براي خود داشته باشيد

51. زمان زيادي به او بدهيد، مخصوصاً زمان براي خودش

52. اجازه رفتن به مکانهاي زيادي را به او بدهيد، هيچگاه نگران نباشيد او کجا مي رود.

بسيار مهم است :

53. هيچگاه فراموش نکنيد :

* سالروز تولد
* سالروز ازدواج
* قرارهايي که او مي گذارد

چگونه يک مرد را خوشحال کنيم:

1. تنهاش بذاريد!!!

پس نوشت دارد

mamane-kian-kiarash — Sat, 20 Jun 2009 11:28:18 GMT

پس نوشت: امروز شنبه س، یکشنبه هفته پیش رفتم پیش دکتر و نامه پذیرش بیمارستان رو برای این سه شنبه یعنی نه تیر برام نوشت، به انرژی مثبتتون خیلی نیاز دارم ....

از بعضی چیزا اصلا نمیشه حرف زد، دیگه خودتون در جریان اوضاع و احوال این روزا هستین ....

نقاشی خونه سه روزه تموم شد ولی چه فایده فقط حرص و جوش خوردنش برای من مونده، خدا وکیلی خونه ای که بچه کوچیک داره باید نقاشیش پلاستیک باشه یا روغنی؟؟ (از دست بعضی از این صاحبخونه های خسیس) تو همین یکی دو هفته کلی لک رو دیوار اتاق پسرا نقش بسته (میدونین که کار کیه دیگه) خودم بعضی وقتا خسته میشم وقتی میخوان راه برن هم باید مراقب باشن بدنشون به جائی نخوره، بعضی وقتا دلم براشون میسوزه ...

اوضاع احوال کار رو هم که دیگه نگیم بهتره، شرکت ما خلع ید شد (پروژه ای که دستمون بود رو گرفتن دادن به س ---- ه) ظاهراً این بلا سر خیلی از پروژه ها اومده برای همین قرارداد اکثر نیروها که تا فردا یعنی سی و یک خرداد بود معلوم نیست چی میشه، وای یعنی تو این گیرودار باید دنبال کار هم بگردیم، اگه کسی کار سراغ داره خبرم کنه (همین الان خبردار شدم که یه خانوم چادری شد رئیس امور اداریمون به جای خانومی که داشت کار میکرد) ...

میخواستم بعضی چیزا رو ننویسم ولی یه وقتائی آدم باید بنویسه تا یه کم آروم بشه، خیلی ناراحتم چون:

1- حقوق اردیبهشت رو هفته پیش ریختن ...

2- کارفرما اعلام کرده که حقوق خرداد رو بهمون نمیده ...

3- ممکنه حتی بعد از بیکار شدن از تسویه حساب هم خبری نباشه ...

4- ناصر هم دو سه ماهه حقوق نگرفته ...

5- در نتیجه کلی اقساطمون عقب افتاده ...

6- هنوز پسرا ثبت نام نشدن ...

7- قسط آخر پیش دبستانی پسرا هم پرداخت نشده ...

8- کلی به خواهری مقروضم (شرمنده خواهری) ...

9- کلی به پدرم مقروضم ...

10- خانواده ناصر اصلاً به روی مبارکشون نمیارن ... ضمن اینکه ماشالله خود خونسردش هم اصلاً و ابداً به روی شریفشون نمیارن ... مرد هم مردای قدیم ...

11- از هدیه روز زن که دیگه نگم بهتره ...

12- از محبت و عشق و صفا که دیگه نگو ...

13- و از همه بدتر اینکه از سلامتی هم خبری نیست (دوباره رفتم سونوگرافی) ...

14- نتیجه اینکه این هفته صددرصد کورتاژ تشخیصی باید انجام شه ... دعا فراموش نشه ... دکتر سونو که معتقد بود حتماً رحم رو دربیارم بندازم دور (رسماً از 36 سالگی ...) دیگه به درد نمیخوره (فکر کنین تو این اوضاع احوال بیریخت) ... تازه تخمدانا هم درگیر شدن حالا چه بلائی قراره سرم بیاد خدا میدونه (متأسفانه فیبروم هم دیده شده) ... اگه کسی مورد مشابهی داشته برای دلگرم شدن من بهم خبر بده لطفاً ... تازه باید پیش دکتر روانپزشکم هم میرفتم که نرفتم ...

15- هی میگن حرص نخور آخه میشه؟ ... نه خداوکیلی شما بگین میشه؟؟؟ ...

ببخشین نمیخواستم بنویسم ولی یه کم سبک شدم ....

کرگدن گفت:نه، امکان ندارد. کرگدنها نمیتوانند با کسی دوست بشوند. دم جنبانک گفت: اما پشت تو میخارد. لای چینهای پوستت پر از حشره های ریز است. یکی باید پشت تو را بخاراند. یکی باید حشره های تو را بردارد. کرگدن گفت: اما من نمی توانم با کسی دوست بشوم. پوست من خیلی کلفت است. همه به من میگویند پوست کلفت. دم جنبانک گفت: اما دوست عزیز دوست داشتن به قلب مربوط میشود نه به پوست. کرگدن گفت: ولی من که قلب ندارم، من فقط پوست دارم. دم جنبانک گفت: این که امکان ندارد همه قلب دارند. کرگدن گفت: کو کجاست؟ من که قلب خودم را نمیبینم. دم جنبانک گفت: خب چون از قلبت استفاده نمیکنی قلبت را نمیبینی. ولی من مطمئنم که زیر این پوست کلفت یک قلب نازک داری. کرگدن گفت: نه من قلب نازک ندارم من حتما یک قلب کلفت دارم. دم جنبانک گفت: نه تو حتما یک قلب نازک داری چون به جای اینکه دم جنبانک را بترسانی به جای اینکه لگدش کنی به جای اینکه دهن گشاد و گنده ات را باز کنی و آن را بخوری داری با او حرف می زنی. کرگدن گفت:خب این یعنی چی؟ دم جنبانک گفت: وقتی که یک کرگدن پوست کلفت یک قلب نازک دارد یعنی چی؟ یعنی اینکه میتواند دوست داشته باشد میتواند عاشق شود. کرگدن گفت: اینها که میگویی یعنی چه؟ دم جنبانک گفت: یعنی...بگذار روی پوست کلفت قشنگت بنشینم بگذار... کرگدن چیزی نگفت. یعنی داشت دنبال یک جمله ی مناسب می گشت. فکر کرد بهتر است همان اولین جمله اش را بگوید. اما دم جنبانک پشت کرگدن نشسته بود و داشت پشتش را می خاراند. داشت حشره های ریز لای چین های پوستش را بر می داشت. کرگدن احساس کرد چقدر خوشش می آید! اما نمی دانست از چی خوشش می آید. کرگدن گفت: اسم این دوست داشتن است؟ اسم این که من دلم می خواهد تو روی پشت من بمانی و مزاحم های کوچولوی پشتم را بخوری؟ دم جنبانک گفت: نه اسم این نیاز است من دارم به تو کمک می کنم و تو از این که نیازت بر طرف میشود احساس خوبی داری. یعنی احساس رضایت می کنی، اما دوست داشتن از این مهمتر است. کرگدن نفهمید که دم جنبانک چه میگوید. روزها گذشت، روزها، هفته ها و ماه ها و دم جنبانک هر روز می آمد و پشت کرگدن می نشست. هر روز پشتش را می خاراند و هر روز حشره های کوچک مزاحم را از لای پوست کلفتش بر می داشت و کرگدن هر روز احساس خوبی داشت. یک روز کرگدن به دم جنبانک گفت: به نظر تو این موضوع که کرگدنی از اینکه دم جنبانکی پشتش را می خاراند و حشره های مزاحمش را می خورد احساس خوبی دارد برای یک کرگدن کافی است؟ دم جنبانک گفت: نه، کافی نیست. کرگدن گفت:درست است کافی نیست. چون من حس میکنم چیزهای دیگری هم دوست دارم. راستش من بیشتر دوست دارم تو را تماشا کنم. دم جنبانک چرخی زد و پرواز کرد، چرخی زد و آواز خواند، جلوی چشمهای کرگدن. کرگدن تماشا کرد و تماشا کرد و تماشا کرد، اما سیر نشد. کرگدن میخواست همین طور تماشا کند. کرگدن با خودش فکر کرد این صحنه قشنگ ترین صحنه ی دنیاست و این دم جنبانک قشنگ ترین دم جنبانک دنیا و او خوشبخت ترین کرگدن روی زمین. وقتی که کرگدن به اینجا رسید احساس کرد که یک چیز نازک از چشمش افتاد. کرگدن ترسید و گفت:دم جنبانک، دم جنبانک عزیزم، من قلبم را دیدم. همان قلب نازکم را که می گفتی! اما قلبم از چشمم افتاد. حالا چه کار کنم؟ دم جنبانک برگشت و اشک های کرگدن را دید. آمد و روی سر او نشست و گفت: غصه نخور دوست عزیز، تو یک عالم از این قلبهای نازک داری. کرگدن گفت:راستی، اینکه کرگدنی دوست دارد دم جنباکی را تماشا کند و وقتی تماشایش میکند قلبش از چشمش می افتد یعنی چه؟ دم جنبانک چرخی زد و گفت: یعنی اینکه کرگدنها هم عاشق میشوند! کرگدن گفت: عاشق یعنی چه؟ دم جنبانک گفت: یعنی کسی که قلبش از چشمهایش میچکد. کرگدن باز هم منظور دم جنبانک را نفهمید. اما دوست داشت دم جنبانک باز حرف بزند، باز پرواز کند و او باز هم تماشایش کند و باز قلبش از چشمهایش بیفتد. کرگدن فکر کرد اگر قلبش همین طور از چشمهایش بریزد، یک روز حتما قلبش تمام میشود. آن وقت لبخند زد و با خودش گفت: من که اصلا قلب نداشتم، حالا که دم جنبانک به من قلب داد چه عیبی دارد؟! بگذار تمام قلبم را برای او بریزم ....